Hissediyorum, O halde Varlığa 1 Adım kaldı

Düşünmek - varolmak....
Hiç bana göre bir şey değil...
Varlığımı görmeden
Varlığımı duymadan
Varlığımı hissetmeden
Varlığımı tatmadan
Varlığımı koklamadan...,
Nasıl düşünebilirim?
Beşeri mi Hissetmeden nasıl var Olabilirim?


Dincertes :)

Duygusuz...

Duygulanım eşiğim ne kadar da, yükselmiş... Kör eden, körelten nedir diye hiç sormamışım geçen güne kadar... 1 bardak çay, ağzımda bir sigara, mobese kamerasına takılmış bir kaza haberi... çayı yudumlamak, bir an için "ya şu küllüğü hanım boşlatsa çok iyi olur" düşüncesi... yere yığılan bir kadın, akılda:vuruş sahnesi kaçırdık bir daha gösterecek mi sorusu.....

Vahşet : Çay ve sigaranın bende ne denli hakim olması mı, yoksa gerçek bir vahşet anını çay ve sigara ile birlikte izlenecek kadar küçük, ya da duygusuz görmek mi, yoksa çay ve sigarayı, keyif çemberinden çıkarmak mı......

Duygusal filmlerde gayet dolgun gözyaşları döken ben, korkuda an an korkan, komedi de katılarak gülebilen ben... acaba gerçek bir olayda bu hisleri, filmin sadece bir rol olduğuna inanarak, duygulanabilir ken.. neden yaşayamıyorum...